eviaon.gr

Πολλά χρόνια τώρα οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες κάνουν ότι είναι δυνατόν να καταστρέψουν την πόλη που ζούμε. Εμείς οι πολίτες παρακολουθούμε,δεν κάνουμε τίποτα και απλώς τους ξαναψηφίζουμε.Ποιός δεν θυμάται την επιμονή του νυν νομάρχη να χτίσει το Διοικητήριο στην μια έξοδο της πόλης.Τελικά τα κατάφερε.Τα ΚΤΕΛ έχτισαν το δικό τους “αριστούργημα αρχιτεκτονικής” κλείνοντας και την άλλη είσοδο της πόλης. Η λίστα είναι ατέλειωτη και θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες για αυτούς που κατάφεραν να κάνουν την πόλη απάνθρωπη.Τώρα μια καινούργια φαεινή ιδέα του προέδρου του Επιμελητηρίου ήρθε να συμπληρώσει το πάζλ της “μενεξεδένιας πολιτείας”.

     Η ανάπτυξη της Κύμης δεν είναι μονοσήμαντη. Είναι πολύπλευρη και συμπεριλαμβάνει όλες τις πτυχές των δραστηριοτήτων. Μια από αυτές είναι ο αθλητισμός και η διοργάνωση σημαντικών γεγονότων, όπως είναι  «η ανάβαση της Κύμης» που προσελκύει πολύ κόσμο και κάνει την Κύμη ευρύτερα γνωστή.

     Φέτος ο Δήμος Κύμης συμμετείχε για πρώτη φορά με πολύ επιτυχία και σημαντική προσέλευση κόσμου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Socket, που έγινε σε χώρο στην παραλία Στομίου στον Οξυλίθου από τις 10 έως τις 13 Ιουλίου.

     Πρόκειται για παιχνίδι ποδοσφαίρου που διεξάγεται σε παραλίες, πάνω στην άμμο, με την συμμετοχή μεγάλων αθλητών του είδους, όπως του Δημήτρη Σαραβάκου κ.α.

Σε αυτό το χρονικό διάστημα από τις 10 έως τις 13 Ιουλίου συμμετείχαν δέκα έξι ομάδες. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα Στοπ από τις Πετριές, η οποία έπαιξε με αντίπαλο ομάδα από την Πάτρα. Το πιο εντυπωσιακό παιχνίδι ήταν αυτό που έπαιξαν οι επίλεκτοι από κάθε ομάδα, όπως είναι οι ποδοσφαιριστές Σαραβάκος, Φρατζέσκος και Παχατουρίδης με την Εθνική Ελλάδος στο Beach Soccert. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική με σκορ 5-4. 

     Όπως είπε ο Δήμαρχος Κύμης Δημήτρης Θωμάς στη λήξη της διοργάνωσης, του χρόνου η Κύμη θα προσπαθήσει να διοργανώσει στο Στόμιο τον τελικό του πρωταθλήματος. Μάλιστα ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης  Beach Soccet Κώστας Μότσης ήταν τόσο ενθουσιασμένος από την εντυπωσιακή διοργάνωση, την αθρόα προσέλευση και τον ενθουσιασμό του κόσμου, που δεν δίστασε να μας πει ότι σκέπτεται να διοργανώσει στην Κύμη το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

     Όμως τι είναι το Beach Soccert. Eίναι, όπως γράψαμε πιο πάνω, παιχνίδι ποδοσφαίρου στην άμμο. Το άθλημα πρωτοεμφανίστηκε στις ακτές τις Βραζιλίας και παιζόταν από νέους  Βραζιλιάνους, που αναδείχθηκαν παγκόσμιοι αθλητές ποδοσφαίρου και περιζήτητοι από τις ομάδες. Το άθλημα διαδόθηκε σιγά-σιγά σε όλο τον κόσμο και σήμερα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Beach Soccert  συμμετέχουν περί τις 80 ομάδες, ενώ του χρόνου ο αριθμός συμμετοχών αναμένεται να φτάσει τις 100. Στην Ευρώπη το άθλημα έχει γίνει ευρέως γνωστό και στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα παίρνουν μέρος μεγάλες χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία. Στη χώρα μας το άθλημα έγινε γνωστό πριν από 12 χρόνια. Η προσπάθεια των διοργανωτών ήταν, το άθλημα να περάσει δυναμικά στον Ελλαδικό χώρο, που κατακλύζεται από θάλασσες και νησιά. Καθιερωνόμαστε πολύ δυναμικά μας είπε ο πρόεδρος της Ένωσης κ. Μότσης. Με την συμμετοχή μας σήμερα στα διοικητικά δρώμενα της Ελληνικής ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, ως Ένωση, πιστεύω ότι θα πετύχουμε περισσότερα.  

     Στην Κύμη το άθλημα  πρωτοεμφανίστηκε φέτος ,μέσω του Δημάρχου Κύμης, που παρακολούθησε πέρυσι έναν αγώνα, ενθουσιάστηκε και προσκάλεσε στην Κύμη την Ένωση, η οποία αποδέχθηκε αμέσως την πρόσκληση.

     Το άθλημα αυτό έχει παγκοσμίως τέτοια απήχηση, που στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012, στο Λονδίνο, θα συμμετέχει ως άθλημα επίδειξης, μας έπε ο πρόεδρος της ένωσης και αναμένεται στους επόμενους Ολυμπιακούς να συμμετέχει σαν κανονικό Ολυμπιακό άθλημα.

«Εβδομάδα κατά του λιθάνθρακα» 12 – 18 Μαίου 2008

Έντονα αμφισβητείται πλέον η κατασκευή και η λειτουργία ανεμογεννητριών, ως εναλλακτική λύση παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Τα συμπεράσματα που έχουν προκύψει από τη χρονική στιγμή που άρχισαν να λειτουργούν οι πρώτες ανεμογεννήτριες είναι απογοητευτικά και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά:Σύμφωνα με στοιχεία της οργάνωσης GREEN PLANET: «η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια από τη λειτουργία ανεμογεννητριών είναι απίστευτα ασήμαντη ενώ η καταστροφή στο φυσικό περιβάλλον είναι πρωτοφανής και ανεπανόρθωτη!»

Από τα γεγονότα που σχετίζονται με την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών προκύπτει ότι μια ανεξέλεγκτη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος βρίσκεται σε εξέλιξη, με μοναδικό κίνητρο το οικονομικό όφελος επιχειρηματιών, που εκμεταλλευόμενοι τις μεγάλες επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης επωφελούνται της ευνοϊκής γι’ αυτούς νομοθεσίας. Μερικές από τις επιπτώσεις είναι σύμφωνα με τους επιστήμονες οι εξής:

- Η χλωρίδα, η πανίδα, οι ανεξερεύνητες αρχαιολογικές θέσεις, τα παραδοσιακά μονοπάτια, θα χαθούν κάτω από το βάρος των βίαιων επεμβάσεων.

- Οι εκατοντάδες ανεμογεννήτριες, οι υποσταθμοί, οι γραμμές μεταφοράς θα εξαφανίσουν το κάλλος των φυσικών τοπίων που θα μετατραπούν σε βιομηχανικές ζώνες παραγωγής αιολικής ενέργειας. Επίσης θα φέρουν καίριο πλήγμα στον τουρισμό (στη Δανία ο τουρισμός έπεσε 40%), την κτηνοτροφία και σε όλους αυτούς που εργάζονται και ζουν από το δάσος.

- Το μεγαλύτερο αιολικό «πάρκο» στην Ευρώπη έχει τρεις μόνιμους υπαλλήλους. Επομένως το πρόσχημα για την καταπολέμηση της ανεργίας είναι ψευδές.

- Καταστρέφεται το δάσος από διαμορφώσεις και διανοίξεις δρόμων.

- Οι εγκαταστάσεις εξυπηρετούν τα ευκαιριακά συμφέροντα των επιχειρηματιών της αιολικής ενέργειας που σπεύδουν να αξιοποιήσουν τα Ευρωπαϊκά κονδύλια ως νέοι αποικιοκράτες.

- Αυτοί που επιζητούν την ηρεμία της φύσης και της υπαίθρου, παύουν να επισκέπτονται περιοχές με ανεμογεννήτριες εξαιτίας της οπτικής και ηχητικής ρύπανσης. Αυτό το διαπιστώνει όποιος προσπαθήσει να ζήσει έστω και μια μέρα σε περιοχή δίπλα σε ανεμογεννήτριες.

- Ο ήχος μιας ανεμογεννήτριας είναι ένας θόρυβος διαπεραστικός, χαμηλής συχνότητας γδούπος, κάθε φορά που η έλικα περνά από τον πύργο της. Θυμίζει την αντήχηση του ελικοπτέρου από μακριά.

- Οπτικά μια ανεμογεννήτρια διακρίνεται από απόσταση 40 χιλιομέτρων μιας και το ύψος της ξεκινά από 65 μέτρα και μπορεί να φτάσει έως και τα 105 μέτρα. Το συνολικό βάρος της κάθε ανεμογεννήτριας είναι ανάλογο με το μέγεθός της και ξεκινάει από 223 τόνους, 264 τόνους, 313 τόνους και φτάνει στους 383 τόνους. Κάθε ανεμογεννήτρια χρειάζεται 100 τ.μ. τσιμέντο και σε βάθος τουλάχιστον 3 μέτρων και για κάθε πυλώνα χρειάζεται να πέσουν 500 περίπου κυβικά μέτρα μπετόν.

- Αρκετές φορές έχει τύχει να σπάσουν έλικες, που ο καθένας τους ζυγίζει 1,5 τόνο και να εκσφενδονιστούν έως και 400 μέτρα μακριά.

- Επηρεάζουν ψυχολογικά τον άνθρωπο ακόμη και σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου.

- Ακόμα και αν τοποθετηθούν 25.000 ανεμογεννήτριες οι ρύποι σε διοξείδιο του άνθρακα και διοξείδιο του θείου θα παραμείνουν κατά 99,93%.

- Η τιμή του ρεύματος που παράγεται από την αιολική ενέργεια, και που φτάνει στο τελικό αποδέκτη, δηλαδή τον καταναλωτή, όχι μόνο δεν είναι μειωμένη, αλλά αυξάνεται από 130% έως 400%, σε σχέση με τις τιμές της συμβατικής ενέργειας.

- Το ζωικό βασίλειο θα υποφέρει. Οι ανεμογεννήτριες μόνο στην περιοχή της Καλιφόρνιας σκοτώνουν κατά μέσο όρο 200-300 γεράκια, και 40-60 χρυσαετούς ετησίως, ενώ έχει εκτιμηθεί ότι 7.000 αποδημητικά πουλιά το χρόνο σκοτώνονται από αιολικούς στροβιλοκινητήρες στη νότια Καλιφόρνια.

- Το μανιφέστο 100 Γερμανών καθηγητών και διανοουμένων σχετικά με την αιολική ενέργεια αναφέρει: η ικανότητα παραγωγής ενέργειας από τον άνεμο είναι συγκριτικά χαμηλή. Οι ανεμογεννήτριες με επιφάνεια πτερυγίων ίσων με το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, παράγουν μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό της ενέργειας που παράγει ένας συμβατός σταθμός. Έτσι με περισσότερες από 5.000 ανεμογεννήτριες στη Γερμανία, παράγεται λιγότερο από το 1% του απαιτούμενου ηλεκτρισμού. Στη Μ. Βρετανία, θα χρειαζόντουσαν 14.400 ανεμογεννήτριες για να παραχθεί το 4,4% του ηλεκτρικού ρεύματος και 32.700 για να παράγουμε το 10%. Οι δείκτες μόλυνσης είναι παρόμοιοι για τον ίδιο λόγο. Η συνεισφορά της αιολικής ενέργειας προς αποφυγή του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι περίπου 1 έως 2 τοις χιλίοις!

Λίγη ενέργεια - Πολλά «σκουπίδια»
Στατιστικά η αιολική ενέργεια είναι απολύτως ασήμαντη όσον αφορά την συνεισφορά της στη συλλογική παραγωγή ενέργειας και ως εκ τούτου στη μόλυνση του περιβάλλοντος και στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

- Ενώ η τεχνολογία αυτή ήταν γνωστή από πολλά χρόνια, εν τούτοις χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια που άρχισαν οι επιδοτήσεις των αιολικών πάρκων. Όπου σταμάτησαν οι επιδοτήσεις έπαυσαν να τις συντηρούν.

Αυτό συνέβη στη Σουηδία, Ολλανδία, Γερμανία, Νορβηγία και Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Το όριο ζωής των ανεμογεννητριών δεν ξεπερνά τα 20-25 χρόνια. Αν συνεχιστεί η κατασκευή τους (που στην ουσία είναι συνέχιση των επιδοτήσεων αφού εκεί αποβλέπουν οι «επενδύσεις»), αυτό που θα κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές, θα είναι ένα απέραντο νεκροταφείο παλιοσιδηρικών και βουνά φορτωμένα με χιλιάδες τόνους μπετόν και χιλιάδες μέτρα υπόγειων και υπέργειων καλωδιώσεων.

Ηλιακή ενέργεια
Η χώρα μας έχει μεγάλη ηλιοφάνεια, πράγμα που σημαίνει πως μια στροφή στην παραγωγή ηλιακής ενέργειας θα ήταν πιο αποδοτική και ωφέλιμος, χωρίς να προκαλεί όλα τα παραπάνω προβλήματα.

Στις βόρειες Ευρωπαϊκές χώρες, Γερμανία, Δανία, Βέλγιο, Ολλανδία κλπ. επιδοτούνται τα νοικοκυριά με το 40% περίπου για να τοποθετήσουν την ανάλογη εγκατάσταση, ώστε το σπίτι να παίρνει την ενέργεια από τον ήλιο με αποτέλεσμα και οικονομία ενέργειας να γίνεται, αλλά και οικονομία στο νοικοκυριό μιας και δεν θα πληρώνει ρεύμα αλλά θα το παίρνει από τον ήλιο.

Εδώ όμως στην Ελλάδα δεν επιχορηγείται αυτή η προσπάθεια. Κάτι ακούγεται ότι προτίθενται να επιχορηγήσουν μεγάλες μονάδες παραγωγής ηλιακής ενέργειας, οι οποίες θα πωλούν το παραγόμενο ρεύμα.

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Δεν μας ενδιαφέρει η ανακούφιση του φτωχού πολίτη, αλλά το κέρδος των κερδοσκόπων αποικιοκρατών.

             Γ.ΓΙΑΝΝΟΥΚΟΣ

Έχουμε κι απ’ αυτούς. Εκτός απ’ τους επαγγελματίες, τους πλακατζίδες, τους εγωιστές, τους υποχρεωμένους, τους κομματικούς, έχουμε και τους ιδεολόγους.Ασχολούνται με τις εκλογές επειδή θέλουν να προσφέρουν και πιστεύουν σ’ ένα καλύτερο αύριο. Σχεδόν πάντα πέφτουν θύματα των «έξυπνων» της πολιτικής και μετά το φυσάνε και δεν κρυώνει. Αλλες φορές πάλι τους πετάνε απ’ έξω γιατί είναι επικίνδυνοι.

Κανόνας όμως είναι, ότι απογοητεύονται τόσο πολύ, που μόλις ξανακούσουν την λέξη εκλογές τρέχουν λες και τους έχεις βάλει νέφτι. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και αυτοί, έστω και για το λίγο διάστημα που ασχολούνται. Έχουν ιδέες, πιστεύουν ότι μπορούν να γίνουν πράξη και ότι μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής, μιας και που τα σχέδια που έχουν τους φαίνεται εύκολο να εφαρμοστούν. Βέβαια η απογοήτευση που παίρνουν, όταν βλέπουν ότι οι άλλοι χαμό γελάνε με συγκατάβαση, μπορεί να τους προκαλέσει και έμφραγμα. Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί ο άλλος δεν δέχεται μια ιδέα που κάνει καλό και είναι πραγματοποιήσιμη. Δεν ήξεραν. Δεν ρώταγαν;

Αντε τώρα να τους εξηγήσεις ότι ο άλλος ενδιαφέρεται μόνον για το καλό το δικό του και δεν του καίγεται καρφί κ.τ.λ..κ.τ.λ. Ιδεολόγοι, οραματιστές με αρχές, και οράματα, μοιάζουν σαν τον Δον Κιχώτη.

Τώρα αν αυτό είναι καλό ή κακό, βρέστε το μόνοι σας. 

Ένας από τους βασικούς οικονομικούς παράγοντες που έχουν συντελέσει στο να μείνουν κάποιοι στη Στενή και να μη φύγουν αναζητώντας αλλού δουλειά είναι η μελισσοκομία.

Το μέλι που παράγεται είναι φημισμένο και είναι το βασικό προϊόν που παίρνουν μαζί τους φεύγοντας οι επισκέπτες της Στενής. Για κάποιους βέβαια απ’ αυτούς είναι και βασικός λόγος επίσκεψης. Είναι σίγουροι ότι θα πάρουν ένα αγνό, φυσικό προϊόν χωρίς βιομηχανικές προσμίξεις και άλλα τεχνάσματα. Είχε κάνει πάταγο παλαιότερα το πώς το εισαγόμενο μέλι βαφτιζόταν Ελληνικό ή ανακατευόταν με λίγο Ελληνικό, έπαιρνε την ταμπέλα και μοστραριζόταν στα ράφια των Σούρερ Μάρκετ. Βέβαια η διαφορά ήταν εμφανής για αυτούς που ήξεραν, ενώ αυτοί που δεν ήξεραν έμεναν μόνο με την διαφορετική γεύση και αναρωτιόνταν.

Αυτή τη στιγμή 8.000 κυψέλες και βάλε δίνουν πάνω από 100 τόνους μέλι μέσο όρο τον χρόνο. Όσο από αυτό το μέλι μπορούν οι παραγωγοί το πωλούν λιανικώς, με βασικούς αποδέκτες τους επισκέπτες μας, κι όσο περισσεύει το πωλούν χονδρικώς σε βιομηχανίες, σε τιμή φυσικά διαφορετική.

Η διάθεση του μελιού λιανικώς, είναι ένα πολύ καλό μάθημα οικονομίας για το πώς μπορούν να βγουν κερδισμένες και οι δύο πλευρές, καταναλωτής και παραγωγός και για το πώς ο τριτογενής τομέας μπορεί να δώσει ώθηση στον πρωτογενή.

Τα μελίσσια της Στενής βόσκουν συνήθως σε όλη την Κεντρική Ελλάδα την Πελοπόννησο και φτάνουν έως και την Θάσο. Αλλά μεγάλο πλεονέκτημα είναι η βοσκή στην περιοχή της Δίρφης η οποία διαθέτει πάνω από 1.000 φυτικά είδη. Αρωματικά φυτά και αγριοβότανα δίνουν την ιδιαίτερη γεύση και το κάνουν μοναδικό.

Το ότι αυτή τη στιγμή η Στενή διαθέτει σε αναλογία πληθυσμού ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά σε παραγωγή μελιού, δεν είναι τυχαίο. Υπάρχει παράδοση αιώνων. Ακόμα και εναντίον των Τούρκων χρησιμοποιούσαν τις μέλισσες σαν μυστικό όπλο προκειμένου να τους τρέψουν σε φυγή.

Οι πιο πολλοί σημερινοί μελισσοκόμοι της Στενής, βρήκαν τα μελίσσια απ’ τον πατέρα τους και ούτω καθ’ εξής. Τα κουβέλια βέβαια, αντικαταστάθηκαν από τις σύγχρονες κυψέλες και τα μουλάρια που μετέφεραν τα μελίσσια, από τα φορτηγά. Η παράδοση όμως παραμένει.

- Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Στενής, ιδρύθηκε το 1920 και ήδη κλείνει 85 χρόνια ζωής. Σκέψεις πολλές για την προβολή αυτής της γλυκιάς ευωδιάς της φύσης κατά καιρούς έχουν γίνει πολλές.

Η γιορτή της τηγανίτας, το Μελισσοκομικό Μουσείο, είναι ιδέες που επεξεργάζονται κάποιοι και ίσως σύντομα τις θέσουν σε εφαρμογή.

Από την δεκαετία του 1960 και μετά γίνεται μια συστηματική προσπάθεια διάλυσης του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της υπαίθρου. Από την μια πλευρά η πολιτεία και από την άλλη η «πολιτιστική» επίθεση και ο νέος «λάιφ-στάιλ» τρόπος ζωής που προβάλλεται με μανία από όλα τα ΜΜΕ. Η επίθεση είναι πολύπλευρη, συνεχής και ύπουλη. Τα αποτελέσματα αυτά είναι ορατά πλέον και πιο καταστροφικά μετά την αποβιομηχάνιση και την συνεχώς διογκούμενη ανεργία.Κατ’ αρχάς η πολιτεία. Υποκριτική η πολιτική της μιας κι άλλα δηλώνονται κάθε φορά προεκλογικά για ψηφοθηρικούς λόγους και άλλα γίνονται στην πράξη. Πολιτικά φωτογραφίζονται επάνω σε τρακτέρ, κάνουν δηλώσεις για τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, αλλά μετά τις εκλογές όλα αυτά ξεχνιούνται. Παιδεία, υγεία, απομόνωση, κόστος ζωής, όσο και στις μεγαλουπόλεις είναι οι ανασταλτικότεροι παράγοντες για τους ανθρώπους της υπαίθρου, που τους κάνουν τον βίο αβίωτο. Οικονομικά η δανειοληπτική πολιτική για τους αγρότες πάντα ήταν άδικη και ληστρική. Ο παλιός εκμεταλλευτής τοκογλύφος - τσιφλικάς αντικαταστάθηκε «επάξια» από τα πανωτόκια κι από το 41% από τους τόκους και τους τόκους υπερημερίας που αναγκάζονταν να καταβάλλουν στις τράπεζες.

Μια καταστροφή από καιρικές συνθήκες ή μια χαμηλή τιμή προϊόντος ήταν ικανή να σπρώξει τους αγρότες στην οριστική καθυστέρηση από την τράπεζα, στην απόγνωση και στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις. Οι άνθρωποι της υπαίθρου κουρασμένοι και απηυδισμένοι από τον σκληρό τρόπο ζωής, την παντελή έλλειψη στοιχειωδών υποδομών που θα έκαναν τη ζωή τους πιο ανθρώπινη, παράταγαν το χωριό τους, κατέβαιναν στις πόλεις και αναζητούσαν την «σιγουριά» του ανειδίκευτου εργάτη. Ποιος δεν θυμάται το γνωστό απόφθεγμα «βρέξει, χιονίσει η καραβάνα γεμίζει»;

Η άλλη πλευρά τώρα. Η «υποτιθέμενη πολιτιστική» επίθεση. Από τη δεκαετία του 1960 ο κατά τα άλλα συμπαθής Χατζηχρήστος στον ρόλο του βλάχου ήταν αντικείμενο σάτιρας και υποτίμησης. Ο τρόπος ζωής της υπαίθρου, των κτηνοτρόφων, των γεωργών, ο τρόπος ομιλίας, ο τρόπος διασκέδασης έγιναν νούμερα επιθεώρησης. Και να φανταστεί κάποιος ότι και μερικοί αφελείς παράταγαν τα χωριά τους για να κάνουν τη «μεγάλη ζωή» που τους παρουσίαζε η εικονική πραγματικότητα η οποία τους κατέκλυζε και τους παραπλανούσε.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες έπαιξαν τον ρόλο τους ώστε να ερημώσει η ύπαιθρος και να φθάσουμε στο τραγικό σημερινό επίπεδο να έχουμε μεγάλα αστικά κέντρα γεμάτα ανέργους. Όταν χαλάει η ισορροπία της ισομερούς ανάπτυξης και η συγκέντρωση όλων των πόρων γίνεται μονόπλευρα νομοτελειακά ζημιώνονται οι πάντες. Χωρίς δυνατή ύπαιθρο δεν μπορούν να ζήσουν τα μεγάλα αστικά κέντρα. Η ανισότητα φέρνει στρεβλώσεις και οι ζημιές από ένα σημείο και μετά είναι μη αναστρέψιμες. Πώς φθάσαμε ως εδώ; Σκοπιμότητα ή βλακεία;

Σκοπιμότητα για ποιο λόγο; Ο μόνος λόγος που φαίνεται λογικός είναι τα φθηνά εργατικά χέρια. Βέβαια κι εδώ άλλαξαν τα δεδομένα, μιας και τώρα το αιμοβόρο και αδηφάγο κεφάλαιο ζητάει φτηνό εργατικό δυναμικό από τους οικονομικούς μετανάστες.

Βλακεία; Ναι μαζί με κομπλεξισμό. Την σκοπιμότητα κάποιες φορές μπορείς να την νικήσεις. Την βλακεία ποτέ. Δυστυχώς είναι ο μόνος αήττητος εχθρός.

Περιβάλλον, νεολιθικοί οικισμοί, βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία, παραδοσιακοί οικισμοί και κτίσματα, παλιοί νερόμυλοι και τόσα άλλα, χάνονται ή καταστρέφονται μέσα στην εγκατάλειψη και την αδιαφορία.

• Οικιστική αναρχία.
• Κακογουστιά.
• Δομική αυθαιρεσία και κατάχρηση.
• Περιβαλλοντικές και αισθητικές αλλοιώσεις.
• Έλλειψη σχεδιασμού.
• Έλλειψη χωροθέτησης.

Εάν συνεχίσουμε έτσι, το μόνο σίγουρο είναι η καταστροφή. Θα γίνουμε ξένοι και «ξεκάρφωτοι» μέσα στον ίδιο μας τον τόπο. Υποθηκεύουμε το μέλλον των επόμενων γενιών και παραδίδουμε το αμόλυντο εκπληκτικό τοπίο που παραλάβαμε στους επόμενους, με τόσα προβλήματα, τα οποία δυστυχώς είναι και «μη αναστρέψιμα».

Πού βρίσκεται το λάθος μας;

Πώς παίρνει αποφάσεις η τοπική κοινωνία;

Πόσο εύκολα μετατοπίζονται οι ευθύνες του καθενός, λες και το μόνο χρέος που έχει είναι να ψηφίζει μία φορά στα τέσσερα χρόνια. Μήπως έφτασε η ώρα να αναλάβει ο καθένας από εμάς τις ευθύνες του;

Όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι. Αλλωστε η τοπική εξουσία και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι εικόνα της κοινωνίας μας. Ειδικά η Τ.Α. είναι η πιο άμεση και κοντινή μας «εικόνα», είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Και τώρα τι γίνεται;

Ασχολούμαστε όλοι με τις κοινές υποθέσεις; Μιλάμε για το μέλλον; Δίνουμε όραμα και προοπτική; Εγκαταλείπουμε τις κακές συνήθειες και την πολιτικάντικη λογική; Ή προσπαθούμε τουλάχιστον να μην δημιουργούμε τετελεσμένες καταστάσεις που δεν ανατρέπονται, ελπίζοντας ότι στο μέλλον μπορεί να βρεθεί κοινωνία με όραμα και προοπτική;